Hübsch en Doneda
M. Doneda, ‘zelf-geleerd’ sopraansaxofonist, geboren in 1954 komt uit Toulouse. Sinds 1980 actief in het geïmproviseerde muziektrio HIC ET NUNC. In diezelfde periode oprichter van het ‘Institute for research and exchange between arts of improvisation’. Donedais heeft een zeer extreme benadering, waarbij ook lelijkheid en het verliezen van controle deel zijn van het idioom. Hij pushed zichzelf maximaal, ook al stranden z’n ideeën soms in onmogelijkheden; deze pogingen lijken essentïeel in zijn werk. Hij speelde o.a. met Fred Van Hove, Phil Wachsmann, Max Eastley, Steve Beresford, John Zorn, Eliott Sharp en Elvin Jones.

En vanavond dus met Carl Ludwig Hübsch, geboren in 1966 in Freiburg, muzikant sinds zijn vijfde, speelde klarinet en drums in punk en rockbands, ruilde later de klarinet in voor tuba, experimenteerde met allerlei soorten muziek waaronder ongelofelijk slechte dansmuziek en een New Orleans style sextet en studeerde later (af) in zang, theorie, drums en elektronische muziek. Hübsch ziet zijn muziek als ‘structuur in tijd’. Alle aandacht gaat uit naar het moment, terwijl er uiterste concentratie is gericht op het bewustzijn van de muzikale flow en het continuïm van het spel. Zijn verregaande zelf-uitgevonden technieken plaatsen het instrument èn de geluiden in een nieuw perspectief en doen zo de rest. Hij speelde o.a. met Lester Bowie, Jasper van ’t Hof, Paul Lovens, Ernst Reijseger en Willem Breuker.

Evapori
Evapori uit Hamburg combineert gesampelde digitaal bewerkte cello, geprepareerde cello en tape loops. Evapori is Oliver Peters met gasten Heidrun Schramm (cello) en Nicolass Wiese (tape loops). Peters heeft zijn stijl ontwikkeld in de experimentele ambient, voornamelijk gebaseerd op veld-opnames. Warmte, irritatie, rust en koude.

[ -hyph- ]
[ -hyph- ], ook uit Hamburg, is een conceptueel audio project van Nicolaas Wiese. Vanavond presenteert hij een live uitvoering van zijn laatste compositie gebaseerd op de idee respons te geven op de perceptie van de hedendaagse techno-kapitalistische samenleving, door een poëtische, anti-hierarchische geluids fragmentatie! Wiese en Peters runnen samen het label AIC.