ter gelegenheid van de film van
The Holy Model Rounders.

Maakt u zich klaar voor psychedelica, absurdisme, postrock, weirde folk, experimentele jazz en avant garde:
1 band met vier vrouwen uit de beeldende kunsten, die hun laatste plaat geproduceerd zagen door één van de mannen van het duitse Faust.
1 band met leden en ex-leden van Coolhaven, Morzelpronk, Palinckx en the Fugs.
1 film over de grondleggers van de weirde folk: The Holy Modal Rounders.

Om te beginnen bij dat laatste, de film The Holy Modal Rounders handelt over de gelijknamige band van Peter Stampfel (vanavond dus live op het podium) en Steve Weber. Zij waren één van de eerste bands die folk omkromden tot waanzinnige psychedelica; veel te weird voor het grote publiek, maar erg spannend voor vele anderen. Aanvankelijk begon de band met de intentie om traditionele folk te updaten tot iets hedendaags. Verknipte teksten, cartoon stemmen, valse banjo's, fantasie taal, onconventionele arrangementen, in feite helemaal hedendaags, al waren ze zwaar mede-verantwoordelijk voor wat dat hedendaagse ging inhouden. Zij zijn van die figuren die de tekenaar van de Fabulous Furry Freak Brothers geinspireerd moet hebben. Ook Robert Crumb is zo'n exponent van die golf van waanzinnige baarden, prettig en minder prettig gestoorde mind fucks, partijen drugs, experimentele sex en venijnige politiek activisme. Midden in dat deels zelf gebouwde decor ontwikkelde de Holy Modal Rounders.

Vavanond speelt diezelfde Peter Stampfel met Simonis en Purves. Simonis weet ook wat weird is. Vorig jaar bijvoorbeeld maakte hij als één van de drie Coolhavers samen met Felix Kubin de eigenzinnige duits/nederlandse schlager/hoempapa/electro Brombron-CD 'Suppe für die Nacht'. Er verscheen een solo gitaar CD en schreef absurde hoorspelen. Maar Lukas Simonis gaat al langer mee en was ook lid van Morzelpronk, Dull Schicksal, Trespassers W, en hij heeft nog wel meer op z'n geweten.

Alan Purves speelde ook in Morzelpronk, op drums, net als in Palinckx. En de Palinckx staan ook al niet bekend om hun doordeweekse kleding. Overdrachtelijk bedoeld, want letterlijk misschien juist wel. In Morzelpronk moest hij het opnemen tegen zo'n 10 gitaristen. Hij schijnt ook erg goed te zijn met harmonica, water cymbals, bellen, houten lepels, baby marimba, mini duim piano en stem.

Ook Peter Stampfel zat niet stil de laatste decenia. Hij nam nog vele platen op met o.a the Bottle Caps en Gary Lucas, met wie hij covers opnam van bijvoorbeeld Charlie Patton.

De avond begint met Nista Nije Nista. Ze lijken besloten te hebben het wiel helemaal zelf uit te vinden, ook als dat deels een nieuw, en deels een bestaand wiel is. Niet gehinderd door ambities iets te doen zoals het hoort, spelen ze met twee naaimachines, twee computers, een saxofoon, en zang.