14 jan 2009: concert van The Calorifer is very hot! uit Italie en een performance van De Persers PDF Print E-mail

concert
The Calorifer is very hot! (ita)
The Calorifer is very hot! is een jonge elektro/acoustic band van Nicola Dona en Nazareno Realdini uit Italië. Ze maken een soort van pakkende beat-60'-pop songs en electronica lo-fi met uitzonderlijke instrumenten. Ze bestaan nu 1 jaar en hebben in 2007 een 50 staten toer (in 80 dagen) gemaakt van Zwitserland naar Snowenia via Italië. Ze traden op in Hamburg, Berlijn, Parijs en New York City.
Ze hebben samengespeeld met Shout Out Louds, Tender Forever, Soda Fountain Rag, Slagsmalsklubben, Apparat en allerlei andere bandjes. Hun eerste single "Slow motion dream" met een clip gemaakt door Livio Basoli, kwam op QOOB TV. Op Youtube kun je wat filmpjes van ze vinden. Je ziet ze dan in de garage of op de eigen kamer spelen met de drumbeat van een casiootje en een gitaar en lekker samen zingend, met rijmende woorden en teksten als: “I don’t need a car-We are riding a bike, through Xmas strike”. Een MySpace pagina hebben ze niet, dat is ze te hi-tech...
http://thecaloriferisveryhot.blogspot.com/

performance
De Persers (nl)
De Persers zijn Harmen, Diane, = Spullenmannen & Danibal, + 1 Jan.
De Spullenmannen maken beeldend theater en theatrale beelden vanuit een gezamenlijke voorliefde voor oude spullen. Met deze spullen is een eigen beeldtaal ontwikkeld welke tot uiting komt in onder meer verborgen (straat)theater, performances, installaties en theaterproducties. Werk van de Spullenmannen kenmerkt zich door bijzondere creatieve invalshoeken en een vindingrijke onhandigheid die met veel zorg en grote precisie wordt bereikt.
Op deze Extrapool avond gaan de persers ook echt spullen persen.
Publiek dat komt kijken kan zelf eigen spullen meenemen en luisteren naar het geluid van de 'persing'!
Medeperser Danibal is een van de weinige toegewijde mondharpspelers in Nederland. Anders dan de Nederlandse koning van de mondharp Phons Bakx, is Danibal’s geluid geworteld in de popcultuur van de jaren 90.
Zijn benadering van het instrument is speels en inventief; minimale muziek met vleugjes Alpen-folk, Acoustische noise en boventoonzang. Hij werkt met diverse geestverwanten samen. Grilligheid en melancholie kunnen dan naadloos in elkaar overgaan.

Dit belooft een spannend, onvoorspelbaar schouw-en luisterspel te worden waarin het publiek zich lekker mag mengen. Dus breng die plunjezak met schuur-uitruim-materiaal nog niet naar de stort maar kom er eerst mee naar Extrapool!

de Pers